تأثیر منابع کودی مختلف و تراکم بنه بر عملکرد، اندام رویشی و رنگدانه‌های فتوسنتزی گیاه زعفران (Crocus sativus L.).

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین-پیشوا، ورامین-ایران.

2 گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین-پیشوا، ورامین-ایران

چکیده

در زراعت زعفران شناخت عوامل افزایش دهنده کمیت و کیفیت محصول جهت دستیابی به عملکرد مطلوب حائز اهمیت است، در این میان استفاده از انواع کود­ها و تراکم­های مختلف بنه، از مهم­ترین عوامل می­باشند. آزمایشی در سال 1392 به­صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی در سه تکرار در مزرعه­ای در روستای داود آباد واقع در شهرستان قرچک به­منظور مطالعه تأثیر تراکم بنه و کود­های شیمیایی اوره و کود زیستی نیتروکسین بر عملکرد، اندام رویشی و رنگدانه های فتوسنتزی گیاه زعفران انجام شد. تیمار­های آزمایش شامل: سه سطح تراکم بنه (60، 120 و 180 بنه در متر­مربع) و منابع کودی درچهار سطح (شاهد (بدون مصرف کود)، کود­شیمیایی اوره به­میزان 150 کیلو­گرم در هکتار، کود زیستی نیتروکسین به­میزان پنج لیتر در هکتار و مصرف توأم کود شیمیایی اوره به­مقدار 75 کیلو­گرم درهکتار و کود زیستی نیتروکسین به­مقدار 5/2 لیتر در هکتار) بود. نتایج آزمایش نشان داد که اثر تیمار­های مختلف تراکم بر کلیه صفات در سطح یک درصد معنی­دار بود. کاشت پیاز­های زعفران با تراکم بالا (180 بنه در متر­مربع) اثر مثبت و فزاینده­ای بر تمامی صفات مورد آزمون به جز طول برگ داشت. لازم به ذکر است که اثر متقابل منابع کود و تراکم بنه بر اکثر صفات مورد مطالعه معنی­دار شد. بیش­ترین تعداد گل در تراکم کاشت 180 بنه در متر­مربع و استفاده از کود زیستی نیتروکسین با میزان 97/64 و کم­ترین تعداد گل در تراکم 60 بنه در متر­مربع و عدم استفاده از کود با متوسط 3/30 گل در واحد سطح به­دست آمد. بالا­ترین و کم­ترین عملکرد زعفران به­ترتیب با میانگین­های 93/2 و 74/0 کیلو­گرم در هکتار نیز در تیمار­های D3F3 و D1F1 حاصل شد.

کلیدواژه‌ها