بررسـی تاثیـر پرایمینـگ اکسیـن و جیبـرلیک اسید بر برخـی صفـات کمی و کیفی گیاه لوبیـا قرمز (.Phaseolus vulgaris L) در شرایط تنش شوری

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانش آموخته زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ورامین – پیشوا، ورامین – ایران

2 استادیار گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ورامین – پیشوا، ورامین – ایران.

3 استادیار گروه زراعت، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ورامین – پیشوا، ورامین – ایران

چکیده

به­منظور بررسی تاثیر پرایمینگ اکسین و جیبرلیک اسید بر برخی صفات کمی و کیفی گیاه لوبیا قرمز (.Phaseolus vulgaris L) در شرایط تنش شوری طرحی در آزمایشگاه خاک شناسی- فیزیولوژی و گلخانه دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ورامین- پیشوا در سال 1393 اجرا شد. طرح مورد نظر به­صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه تکرار و 48 تیمار انجام شد. عوامل مورد بررسی شامل اعمال هورمون (عدم کاربرد هورمون، 50 ppm اکسین، 50 ppm جیبرلیک اسید، 25 ppm اکسین به­همراه 25 ppm جیبرلیک اسید) و تنش شوری با غلظت­های (صفر، 30، 60، 90 میلی­مولار NaCl) بود. در گلخانه بهترین تیمار مربوط به اثر متقابل محلول­پاشی 25 ppm اکسین به­همراه 25 ppm جیبرلیک اسید در شرایط عدم تنش شوری بود، به­طوری­که در این شرایط حداکثر عملکرد دانه با 325 گرم در متر­مربع به­دست آمد و از طرفی حداقل عملکرد دانه مربوط به­تیمار عدم کاربرد هورمون با تنش شوری 90 میلی­مولار NaCl بود، که به­میزان 113 گرم در متر­مربع حاصل شد. بیش­ترین پرولین برگ به­میزان 7/60 میکرو­مول بر گرم وزن تازه برگ در تیمار 90 میلی­مولار NaCl به­همراه عدم محلول­پاشی و کم­ترین میزان پرولین برگ 5/25 میکرو­مول بر گرم وزن تازه برگ مربوط به کاربرد 25 ppm اکسین و 25ppm  جیبرلین در شرایط عدم تنش شوری (صفر میلی­مولار NaCl)  به­دست آمد. بیش­ترین محتوای آب نسبی به­میزان 7/62 درصد در تیمار عدم تنش شوری (صفر میلی­مولار NaCl) به­همراه 25 ppm اکسین و 25 ppm جیبرلین و کم­ترین محتوای آب 9/37 درصد مربوط به­عدم کاربرد محلول­پاشی هورمون در شرایط حداکثر شوری یعنی 90 میلی­مولار حاصل شد. همچنین اثرات ساده و متقابل تنش شوری و هورمون­های مورد پرایمینگ در سطح یک و پنج درصد بر صفات عملکرد دانه، کلروفیل کل، محتوای آب نسبی، پرولین و هدایت الکتریکی معنی­دار گردید. در این آزمایش مشخص گردید که با افزایش تنش شوری صفاتی مانند عملکرد دانه، کلروفیل کل و محتوای آب نسبی کاهش پیدا کرد از طرفی اعمال محلول­پاشی هورمون تا حدی سبب متحمل شدن گیاه لوبیا قرمز تحت شرایط تنش شوری گردید.
 

کلیدواژه‌ها