مطالعه ای بر سطح دانش کشاورزان نسبت به کشاورزی پایدار با تکیه بر حفظ محیط زیست

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروهترویج وآموزش کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی بیرجند. بیرجند –ایران.

2 گروه بیوتکنولوژی کشاورزی دانشگاه پیام نور استان البرز واحد کرج. کرج- ایران

3 گروه باغبانی گرایش فناوری گیاهان دارویی و معطر دانشگاه جامع علمی کاربردی مرکز آموزش جامعه گیاه درمانی ایران.

چکیده

پایداری تولید از جمله موضوعات جدی است که توجه بسیاری از محققان را در سال­های اخیر به خود جلب کرده است. بررسی سطح دانش کشاورزان در مورد کشاورزی پایدار عاملی تعیین­کننده در پایداری واحد­های تولیدی است. برایناساس، به­منظور ارزیابی سطح دانش و نگرش کشاورزی پایدار در میان شالی­کاران ، تحقیقی به روش همبستگی انجام گرفت. حجم نمونه به روش نمونه­گیری چند مرحله­ای 241 شالی­کار انتخاب گردید. برای تعیین روایی از پانل متخصصان، شامل کارشناسان سازمان جهاد کشاورزی استفاده گردید. به­منظور بررسی معیار پایایی از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد که میزان آن برای مقیاس دانش(79/0) و برای مقیاس سنجش نگرش (76/0) محاسبه گردید. نتایج به­دست آمده نشان داد که سطح دانش و بینش کشاورزی پایدار در بین کشاورزان در حد خوبی قرار­داشت. نتایج تحقیق نشان داد که بین متغیر­های سن، مساحت کل اراضی، میزان سطح زیر کشت برنج، درآمد سالانه شالی­کاری و درآمد سالانه با دانش کشاورزی رابطه مثبت و معنی­داری در سطح 99% وجود دارد. در­حالی­که بین متغیر­های تعداد افراد خانواده، سطح تحصیلات، تعداد قطعات اراضی و متوسط عملکرد برنج با دانش کشاورزی پایدار رابطه معنی­داری وجود نداشت. همچنین بین متغیر­های تعداد افراد خانواده و تحصیلات با نگرش کشاورزی پایدار رابطه مثبت و معنی­داری در سطح 95% وجود داشت. همچنین بین متغیر­های سن، سابقه فعالیت در کشاورزی، سابقه کشت برنج، مساحت کل اراضی کشاورزی، میزان سطح زیر کشت برنج، تعداد قطعات اراضی کشاورزی، درآمد شالی­کاری و درآمد سالانه با نگرش به کشاورزی پایدار رابطه معنی­داری وجود نداشت.
 

کلیدواژه‌ها